Διακοπές - Τουρισμός - Ταξίδια - Εκδρομές

ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΧΑΛΕΠΑΣ


Ο Γιαννούλης Χαλεπάς ένας από τους πιο σημαντικούς εκφραστές τόσο της νεοελληνικής όσο και της ευρωπαϊκής πλαστικής, γεννήθηκε το 1851 στον Πύργο της Τήνου, έναν τόπο όπου η μαρμαρογλυπτική γνώρισε μεγάλη άνθιση. Ήταν ο πρωτότοκος από τα έξι παιδιά του μαρμαρογλύπτη Ιωάννη Χαλεπά, που διατηρούσε μεγάλο εργαστήρι και εκτελούσε παραγγελίες ακόμα και για το εξωτερικό. Ο πατέρας επιθυμούσε να κάνει τον πρωτότοκο γιο του έμπορο. Έτσι, αφού τελείωσε το σχολαρχείο της Τήνου και την πρώτη τάξη του Γυμνασίου στη Σύρο, φοίτησε στην Εμπορική Σχολή της Σύρου, αλλά σύντομα την εγκατέλειψε.

Η μεγάλη του αγάπη ήταν η γλυπτική, κι έτρεφε τέτοιο πάθος για την τέχνη αυτή, ώστε κατάφερε να μεταπείσει τον πατέρα του και να ξεκινήσει τις σπουδές του το 1869 στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου στην Αθήνα, με δάσκαλό του το γλύπτη Λεωνίδα Δρόση. Στη Σχολή το ταλέντο του δεν άργησε να φανεί. Με υποτροφία μάλιστα του Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου το 1873 συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Εκεί, από την αρχή ακόμη των σπουδών του, γνώρισε τις πρώτες μεγάλες του διακρίσεις: πρώτο βραβείο και χρηματικό έπαθλο σε διαγωνισμό της Ακαδημίας με το έργο του «Το παραμύθι της Πεντάμορφης» (1874) και χρυσό μετάλλιο στην Έκθεση του Μονάχου με το έργο «Σάτυρος που παίζει με τον Έρωτα» (1874). Ωστόσο, το 1875 η υποτροφία του διακόπηκε, γεγονός που τον ανάγκασε να επιστρέψει στην Αθήνα ένα χρόνο αργότερα. Στο διάστημα αυτό της παραμονής του στην πρωτεύουσα φιλοτέχνησε και ένα από τα πιο γνωστά έργα του, την «Κοιμωμένη», το ταφικό μνημείο της Σοφίας Αφεντάκη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών (1878).

Την ίδια όμως περίοδο ο Χαλεπάς εκδήλωσε και τα πρώτα συμπτώματα ψυχασθένειας, που είχε ήδη πλήξει δύο από τα αδέρφια του. Μέχρι το 1918 πέρασε πολλές δύσκολες στιγμές και έζησε σε μεγάλη ανέχεια.

Όμως, μετά το 1918, η υγεία του βελτιώθηκε και τότε ξεκίνησε μια ιδιαίτερα δημιουργική περίοδος για το γλύπτη, κατά τη διάρκεια της οποίας φιλοτέχνησε μερικά από τα πιο σημαντικά έργα του. Η αναγνώρισή του ήρθε σταδιακά με τη διοργάνωση εκθέσεων στην Αθήνα, ενώ το 1927 η Ακαδημία Αθηνών τού απένειμε το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών. Το 1930 ο Χαλεπάς εγκαταστάθηκε στο σπίτι της ανιψιάς του Ειρήνης Χαλεπά στην Αθήνα, όπου πέρασε την τελευταία και πιο δημιουργική φάση της καλλιτεχνικής του διαδρομής, που διακόπηκε με το θάνατό του το 1938.

Στα έργα του εκφράζεται ο ευαίσθητος ψυχισμός του και ο πλούσιος συναισθηματικός του κόσμος. Οι μορφές του είναι ιδιαίτερα εκφραστικές, γεμάτες πάθος και αλήθεια. Μια από τις πιο ρεαλιστικές δημιουργίες του, η «Κοιμωμένη», θεωρείται το πρώτο έργο στην ιστορία της νεοελληνικής τέχνης που προσεγγίζει το θάνατο με τόση ειλικρίνεια και αμεσότητα. Έργα του βρίσκονται στο πατρικό του σπίτι στην Τήνο, που μετατράπηκε σε Μουσείο Χαλεπά, στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα, στο Μουσείο Τηνίων Καλλιτεχνών, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Συντάκτης: Φωτεινή Αναστασοπούλου

 

 

© Golden Greece