Διακοπές - Τουρισμός - Ταξίδια - Εκδρομές

ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ

 

Στην Κέρκυρα, πόλη αρχόντων και διοικητικής αριστοκρατίας και άρα πόλη σχολών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, αναπτύχτηκε η διδασκαλία τόσο των ελληνικών γραμμάτων όσο και των λατινικών. Από μια βυζαντινή παράδοση λογίων και αντιγραφέων χειρογράφων - έντονη και με πανευρωπαϊκή εμβέλεια από τον 1 ο αιώνα, αφού κερκυραϊκά χειρόγραφα στάλθηκαν σε πολλές ιταλικές και γαλλικές βιβλιοθήκες (σ' αυτήν του Βατικανού και του Φραγκίσκου του 1 ου της Γαλλίας μεταξύ άλλων) και αφού ένας κερκυραίος λόγιος, ο Νίκανδρος Νούκιος, υπήρξε προσωπικός γραμματέας του αυτοκράτορα Καρόλου του 5 ου , τον 16 ο αιώνα - έως τη συστηματική ίδρυση σχολείων κατά τον 17 ο και 18 ο αιώνα, η Κέρκυρα υπήρξε διαδοχικά χώρος αναφοράς του ουμανισμού του 16 ου αιώνα με προσωπικότητες όπως ο Αντώνιος Έπαρχος. Χώρος αναφοράς της θρησκευτικής αντιμεταρρύθμισης με κορυφαίες φυσιογνωμίες όπως αυτή του καρδιναλίου Πέτρου Αρκούδιου αλλά και του Διαφωτισμού αφού Κερκυραίοι είναι δύο από τις επιφανέστερες φυσιογνωμίες των ελληνικών Φώτων, ο Ευγένιος Βούλγαρης και ο Νικηφόρος Θεοτόκης.

Η πολιτιστική της προετοιμασία ήταν τέτοια που οι νεωτερικές ιδέες του 19 ου αιώνα, οδήγησαν και διευκόλυναν την ίδρυση του πρώτυ πανεπιστημίου στον ελληνικό χώρο, από τον Άγγλο λόρδο του Γκύλφορντ. Είναι από τις πρώτες πόλεις στην Αδριατική, που χάρη στις βρετανικές παρεμβάσεις, αποκτά ένα νεοκλασικό στυλ τον 19 ο αιώνα, αλλά είναι ταυτόχρονα και κοιτίδα του νεοελληνικού ρομαντισμού, αφού σ' αυτήν έγραψαν και εργάστηκαν ο Ανδρέας Κάλβος και ο Διονύσιος Σολωμός, εμβληματικές φυσιογνωμίες και οι δύο της ελληνικής λογοτεχνίας. Την Κερκυραϊκή λογοτεχνική σχολή, όπως την χαρακτηρίζουν οι επίγονοί τους, μπορούμε να τη διακρίνουμε σε δύο κύκλους. Στον πρώτο κύκλο διακρίνονται οι Ιάκωβος Πολυλάς (1825-1896), Γεώργιος Μαρκοράς, Γεράσμος Μαρκοράς κ.α. Στο δεύτερο κύκλο πατριαρχική μορφή είναι ο Γεώργιος Καλοσγούρος, που καθοδηγείται από το έργο του Σολωμού και εμπνέει νεότερους λογοτέχνες όπως οι Λορέντζος Μαβίλης, Νίκος Κοεβίνας κ.α. Ηγετικό ρόλο σ' αυτό τον κύκλο παίζει ο Κωνταντίνος Θεοτόκης (1872-1923). Ο μεγάλος κερκυραίος λογοτέχνης, ο εισηγητής του κοινωνικού μυθιστορήματος στην Ελλάδα, είναι το πρόσωπο που εμπνέει, στηρίζει, προβάλλει και καθοδηγεί μία σειρά από σύγχρονους ομότεχνους, όπως η Ειρήνη Δενδρινού, ο Σπύρος Νικοκάβουρας κ.α. Αυτή η συντροφιά εκδίδει στις αρχές του εικοστού αιώνα ένα από τα αξιολογότερα τότε λογοτεχνικά περιοδικά, την ¨κερκυραϊκή ανθολογία¨ και διευρύνεται με μία ευγενική μορφή των ελληνικών γραμμάτων, την Κατίνα Παππά.

Στη μεταπολεμική περίοδο κυριαρχούν οι μορφές των Κώστα Λαφνή και Μ.Ι. Δεσύλλα που μαζί με την Μαίρη Ασπιώτη εκδίδον το λογοτεχνικό περιοδικό «Πρόσπερος». Την ίδια εποχή εμφανίζονται ακόμη οι ποιητές Ιάσων Δεπούντης και Γιάννης Σαρακηνός, ο πεζογράφος Σπύρος Πλασκοβίτης κ.α.

Σήμερα τη λογοτεχνική σκυτάλη έχει ένας κύκλος νέων δημιουργών, ενώ στη Κέρκυρα εκδίδεται το περιοδικό «Πόρφυρος» από τα πιο έγκυρα του είδους του.

Καταφύγιο καταδιωγμένων πληθυσμών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, κέντρο αναδιανομής επαναστατικών ιδεών και εντύπων προς τους πληθυσμούς της Ανατολής, η πόλη υπήρξε και καταφύγιο Γεριβαλδινών τον αιώνα της ιταλικής ενοποίησης. Η Κέρκυρα είναι κατά συνέπεια συνδεδεμένη με τα απελευθερωτικά κινήματα του αιώνα των επαναστάσεων, συνιστώντας έτσι ένα συμπληρωματικό μνημείο της παγκόσμιας ιστορίας. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η ύπαρξη σ' αυτή έως σήμερα της Αναγνωστικής Εταιρείας, της χαρακτηριστικής λέσχης γιακωβινικού χαρακτήρα που χρονολογείται από το 1836. Σήμερα αντιπροσωπεύει μία από τις σημαντικότερες βιβλιοθήκες στην Ελλάδα.

Συντάκτης: Φωτεινή Αναστασοπούλου

 

 

© Golden Greece