Διακοπές - Τουρισμός - Ταξίδια - Εκδρομές

ΑΠΟΛΛΩΝ

Ο Απόλλωνας είναι από τους κυριότερους θεούς του Ελληνικού Πανθέου γνωστός με πάρα πολλές επικλήσεις, προσωνύμια και τοπικές λατρείες.

Ο θεός του φωτός, Απόλλων, ο γιος του Δία και της Λητώς, γεννήθηκε μαζί με την δίδυμη αδελφή του Άρτεμη, στις παρυφές του όρους Κύθνου, στο νησί της Δήλου. Σαν θεός του αγνού ηλιακού φωτός, ήταν εχθρός του σκοταδιού, της αμάθειας και της κακότητας.

Η επίκλησή του «Δήλιος» σημαίνει φυσικά όχι μόνον αυτόν που γεννήθηκε στη νήσο Δήλο, αλλά και τον θεό που κάνει δήλα και ορατά τα πάντα, αλλά και τα πάντα ορά («πανδερκές έχων φαεσίμβροτον όμμα» σύμφωνα με τον 34ο Ορφικό Ύμνο), δηλαδή ως ο θεός που η ματιά του φωτίζει τους θνητούς και παρατηρεί τα πάντα ως παντεπόπτης.

Οργανα καθαρμού του θεού ήταν η δάφνη (αρκούσε το άγγιγμά της), τα βέλη (και ο θάνατος ως καθαρμός του μιάσματος) και το άσμα. Ετσι ο Απόλλων είναι καθάρσιος αλλά και γονιμικός αυξητικός θεός της φύσης.
Ο Απόλλων εξουσιάζει την ευτυχία και τη δυστυχία και ξέρει τρόπους να αποτρέπει τη δεύτερη. Προστατεύει, εκφράζει και πραγματοποιεί τη βουλή του Διός, που κανόνιζε τις τύχες του κόσμου. Αυτή η αλάνθαστη θεία βούληση επιβαλλόταν στους θνητούς ως κατεύθυνση δράσης, αφήνοντας περιθώρια επιλογής. Οι απαντήσεις λοιπόν του μαντικού θεού επιδέχονταν πολλές ερμηνείες: «ο εν Δελφοίς άναξ ούτε λέγει, ούτε κρύπτει, αλλά σημαίνει».

Ο θεός γνώστης της παγκόσμιας αρμονίας, ο προστάτης του κοσμικού και του ανθρώπινου νόμου, ο εγγυητής της ηθικής του νόμου, είναι η τριπλή ιδιότητα του Απόλλωνα και συμβολίζεται στην απεικόνιση του τόξου (ο τοξότης θεός ως τιμωρός όσων διαπράττουν ύβριν, επεμβαίνει προκειμένου να καθοδηγήσει τα γεγονότα σύμφωνα με τη θεία βούληση. Όσους παραβιάζουν την θεία βούληση τους τιμωρεί: Νιόβη, Μαρσύας, Τιτυός ) της κιθάρας (μουσικός, το τραγούδι έκφραση της παλιντρόπου αρμονίας, της αρμονίας των αντιθέσεων. Συνοδοί του θείου μουσικού οι εννέα Μούσες, οι προστάτριες κάθε γνώσης και βούλησης που εξασφαλίζει την αρμονία της ατομικής και κοινωνικής ζωής) του τρίποδα (μαντική ιδιότητα, εξηγητής, προστάτης των πατρίων εθίμων και του άγραφου νόμου, αρχηγέτης: για το κτίσιμο μιας αποικίας η μητρόπολη συμβουλευόταν πάντα το μαντείο των Δελφών. Πατρώος: η προέλευση των νόμων μιας πόλης πήγαζε από το Απολλώνιο πνεύμα: οι νόμοι της Γόρτυνος δημοσιεύονται στον τοίχο και τα σκαλιά του ναού του, στην Αθήνα τηρούνται τα αρχεία της πόλης μέσα στο ναό του Απόλλωνος Πατρώου στην αρχαία αγορά.)

Άλλη ιδιότητα του Απόλλωνα ήταν η διττή φύση του ιαματικού αλλά και καταστροφικού θεού. Ήταν ο θεός που μπορούσε να στείλει καταστροφικούς λοιμούς αλλά και να τους αποτρέψει. Τα βέλη του μπορεί να είναι καταστρεπτικά, ενσαρκώνοντας τη δυστυχία που μπορούσαν να επιφέρουν στους θνητούς ή ευεργετικά που έδιωχναν μακριά το σκοτάδι και τις χθόνιες δυνάμεις (Πύθων). Ο Ασκληπιός λέγεται ότι ήταν γιός του Απόλλωνα.

Επίσης στο πρόσωπο του Απόλλωνα ενσαρκώνεται βουκολικός χαρακτήρας (Νόμιος, Ποίμνιος, Κουροτρόφος), πολεμική ιδιότητα (Βοηδρόμιος, Στρατάγιος, Λαοσσόος, Εκάργιος.) Επίσης εικάζεται ότι ίσως η γλυπτή αναπαράσταση του Ομφαλού να είναι και μια ανεικονική - συμβολική παράσταση του θεού.

Ιερά φυτά του θεού θεωρούνταν η δάφνη, ο ηλίανθος, η άρκευθος, η μυρίκη, το ηλιοτρόπιο και ο υάκινθος.
Ιερά σύμβολά του ήταν ο Τρίπους, η Κιθάρα και το Τόξο.
Ιερά ζώα του Απόλλωνα ήταν ο λύκος, το γεράκι, ο κύκνος, το κοράκι, ο πετεινός, ο τζίτζικας, το δελφίνι και το κριάρι.

Συντάκτης: Φωτεινή Αναστασοπούλου

 

 

© Golden Greece