Δήλος Πολιτισμός

Arabic  Chinese  Japanese  Russian   Swedish  Italian  Spanish  German  French  English  Greek
Πλοία στην Δήλο πραγματικού χρόνου
Τουριστικές Πληροφορίες για τη Δήλο
Εξυπηρέτηση Πολιτών στην Μύκονο
Ραδιοφωνικοί Σταθμοί Μυκόνου
Πληροφορίες για Ασφαλείς Διακοπές
Νομισματικές Σχέσεις
Τηλέφωνα Πρώτης Ανάγκης
Η Ιστορία και ο Πολιτισμός της Δήλου
ΔΗΛΟΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

Η Δήλος, μια βραχονησίδα, 5χλμ μήκους και 1300μ. πλάτους, ήταν Ιερό νησί, επειδή γεννήθηκε ο Απόλλωνας και η Άρτεμις δυο από τους πιο σημαντικούς θεούς του Ελληνικού πανθέου.

Βρίσκεται στην καρδιά του Αιγαίου, στο κέντρο των Κυκλάδων, που σχηματίζουν ένα κύκλο γύρω της, που ο Καλλίμαχος (3ος αιώνας π.Χ.) ονομάζει "εστία των νήσων".

Οι παλαιότεροι κάτοικοι (πιθανών οι Κάρες) έκτισαν γύρω στο 2.500 π.Χ. ελλειψοειδής καλύβες στην κορυφή του Κύνθου όπου μπορούσαν εύκολα να ελέγχουν την κοιλάδα και τη θάλασσα.

Τον 6ο περίπου π.Χ. αιώνα, το Απολλώνιο Ιερό, γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή του όταν ο Πεισίτρατος αποφασίζει την κάθαρση του Ιερού νησιού. Τα οστά των νεκρών της Δήλου μεταφέρονται στη Ρήνεια, και από τότε απαγορεύτηκαν οι γεννήσεις και οι θάτοι, διοτι θεωρούνταν οτι μίαιναν τον ιερό χώρο του Απόλλωνα. Έλληνες από όλη την τότε Ελλάδα συγκεντρώνονταν στο νησί για να λατρέψουν τους δυο θεούς, τον θεό του Ήλιου, Απόλλωνα, και την δίδυμη αδερφή του, θεά της Σελήνης, Άρτεμη, αλλά και τη μητέρα τους Λητώ, με την καθιερωμένη γιορτή Δήλια.

Μετά το 166 π.Χ. οι Ρωμαίοι, κήρυξαν ατέλεια για τον λιμάνι της Δήλου. Έμποροι, τραπεζίτες και εφοπλιστές από όλο τον τότε γνωστό κόσμο εγκαταστάθηκαν στο νησί και έκτισαν πολυτελείς κατοικίες, διακοσμημένες με τοιχογραφίες, ψηφιδωτά δάπεδα και αγάλματα και το νησί έινε το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο του κόσμου.

Η Δήλος καταστράφηκε και λεηλατήθηκε δυο φορές το 88 π.Χ. από τον βασιλιά του Π΄ντου Μιθριδάτη, και το 69 π.Χ. από τους πειρατές του Αθηνόδωρου, σύμμαχου του Μιθριδάτη. Από τότε το νησί έπεσε σε παρακμή και σταδιακά εγκαταλείφηκε.

Ανασκαφές στο νησί ξεκίνησα το 1872 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα όπου έχουν αποκαλυφθεί το μεγαλύτερο μέρος της τότε ελληνιστικής πόλης και το Ιερό.
Η Δήλος, το ιερό νησί των αρχαίων Ελλήνων που, σύμφωνα με μυθολογία, αναδύθηκε μέσα από τα κύματα του Αιγαίου, για να γεννήσει σ’ αυτό η Λητώ τον Απόλλωνα και την Άρτεμη. Κατοικημένη τουλάχιστον από την 3η Χιλιετία π. Χ., πιθανά από τους Κάρες, μετατρέπεται στις αρχές του 10ου αιώνα π. Χ. σε λατρευτικό κέντρο και έδρα μεγάλης αμφικτιονίας στο Αιγαίο. Στα τέλη του 6ου αι. π. Χ. οι Αθηναίοι τείνουν να κυριαρχήσουν στο ιερό νησί. Το 540 π. Χ. ήδη, ο Πεισίστρατος αποφασίζει την πρώτη κάθαρσή του, ενώ με τη δεύτερη, το 426 π. Χ., μεταφέρονται τα οστά όλων των νεκρών του Απόλλωνα, ώστε να μη μιαίνουν το Ιερό του. Με την έλευση των Μακεδόνων το 315 π. Χ., το νησί αποκτά την ανεξαρτησία του και τη δυνατότητα να αναπτυχθεί εμπορικά. Η εγκατάσταση των Ρωμαίων αργότερα, έχει σαν αποτέλεσμα την αθρόα προσέλευση Αιγυπτίων , Συρίων και Ιταλών εμπόρων και την περαιτέρω ανάπτυξη του νησιού έως το 88 π. Χ. όπου, κατά τη διάρκεια των Μιθριδατικών πολέμων, δέχεται καταστροφικές επιθέσεις και αρχίζει να φθίνει έως την τελική εγκατάλειψη του τον 6ο μ. Χ. αιώνα. Η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή ξεκινά ανασκαφές στον αρχαιολογική χώρο το 1873 και η Δήλος ξαναβγαίνει από την αφάνεια, αποκαλύπτοντας τα μνημεία και την Ιστορία της στο σύγχρονο κόσμο. Εδώ σώζονται, σε εντυπωσιακά καλή κατάσταση, τα ερείπια ενός από τους μεγαλύτερους και τους πιο καλά οργανωμένους οικισμούς της ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας.

ΓΙΟΡΤΕΣ


ΔΗΛΙΑ
Μια παλιά παράδοση έλεγε πως η Δήλος αποσπάστηκε από τη Σικελία κι έπλεε κάτω από τα κύματα, αλλά ο Ποσειδώνας την έφερε στην επιφάνεια και τη στερέωσε, την έκανε δήλον (φανερή), κατά παράκληση του Δία, για να έρθει να γεννήσει εκεί η Λητώ, που την καταδίωκε η ζηλότυπη Ήρα.

Ο Απόλλωνας γεννήθηκε, κατά το μύθο, την 7η ημέρα του Θαργηλιώνος (Μάιος - Ιούνιος) στο όρος Κύνθος, το μοναδικό της Δήλου, και μια μέρα πριν από αυτόν γεννήθηκε η δίδυμη αδελφή του Άρτεμις. Σε ανάμνηση του γεγονότος καθιερώθηκαν εορτές ,τα Δήλια. Όπως ήταν φυσικό, η μικρή και άγονη Δήλος, χάρη στην εύνοια του προστάτη της θεού, έγινε από νωρίς ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά κέντρα της Ελλάδας, όχι μόνο για τους κατοίκους των γύρω νησιών, που ονομάστηκαν Κυκλάδες επειδή ήταν κυκλικά διατεταγμένα γύρω από τη Δήλο, αλλά και για όλους τους Έλληνες.

Ο Δήλιος Απόλλωνας ήταν κατ' εξοχήν ιωνικός θεός –όπως ο Πύθιος κατ' εξοχήν δωρικός– και οι ιωνικές πόλεις αναγνώριζαν τη Δήλο για θρησκευτικό τους κέντρο.

Τα Δήλια ήταν φημισμένη γιορτή που διοργανώνονταν κάθε 5 χρόνια στη Δήλο προς τιμήν του Απόλλωνα και μαζί του τιμούσαν επίσης την Άρτεμη και τη Λητώ. Ο Θουκυδίδης γράφει ότι στη Δήλο γινόταν αρχικά μεγάλο πανηγύρι με γυμνικούς και μουσικούς αγώνες.

Αργότερα οι γυμνικοί και οι μουσικοί αγώνες καταργήθηκαν μαζί με τις άλλες εκδηλώσεις. Διατηρήθηκαν όμως οι χοροί, που έστελναν εκεί οι νησιώτες και οι Αθηναίοι. Μετά την κάθαρση του νησιού, το 426 π. Χ., οι Αθηναίοι αναδιοργάνωσαν τη γιορτή, δίνοντάς της καινούργια λαμπρότητα.

Συντάκτης: Φωτεινή Αναστασοπούλου

ΜΥΘΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

Η Δήλος, μολονότι είναι από τα μικρότερα νησιά του Αιγαίου, ήταν στην αρχαιότητα το διασημότερο και το ιερότερο από όλα τα νησιά, επειδή, σύμφωνα με το μύθο, εκεί γεννήθηκε ο Απόλλωνας-Ήλιος, θεός του ημερήσιου φωτός, και η Άρτεμις-Σελήνη, θεά του νυχτερινού φωτός. Δηλαδή εκεί γεννήθηκε το φως, που για τους Έλληνες ήταν πάντα το πολυτιμότερο αγαθό.

Ο γοητευτικός μύθος της γέννησης του Απόλλωνα αποτυπώνεται γλαφυρά στον Ομηρικό Ύμνο στον Απόλλωνα
Η Λητώ, έγκυος από το Δία, περιπλανήθηκε από τη Θράκη στην Ίμβρο, τη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο, την Κω, την Εύβοια και την Αττική, ζητώντας απεγνωσμένα καταφύγιο για να γεννήσει. Κανένας τόπος όμως δεν τη δεχόταν , όλοι έτρεμαν την οργή της Ήρας, της απατημένης συζύγου του Δία. Μονάχα ένας ασήμαντος και άδηλος βράχος, που περιπλανιόταν στο Αιγαίο περιφρονημένος απ’ όλους, δέχτηκε διστακτικά. «Μα τη γη και τον πλατύ ουρανό και τα νερά της Στύγας», ορκίζεται η απελπισμένη Λητώ, «εδώ για πάντα θα είναι το Ιερό και ο βωμός του Φοίβου και εσένα πιο πολύ από όλους τους τόπους θα τιμήσει». Ο Ποσειδώνας ή ο Δίας στερέωσε τον ανεμόδαρτο, άγονο, περιπλανώμενο βράχο στο βυθό της θάλασσας με διαμαντένιες κολόνες κι έτσι από άδηλος, έγινε «αυτή που οι θνητοί ονομάζουν Δήλο, αλλά οι μακάριοι ολύμπιοι θεοί», που βλέπουν τον κόσμο από ψηλά, «τη λένε της μαύρης γης το φωτοβόλο αστέρι» (Πίνδαρος).

Στη Δήλο τελείωσαν οι περιπλανήσεις της ετοιμόγεννης Λητώς, αλλά όχι και οι ωδίνες της, γιατί η Ήρα κρατούσε στον Όλυμπο την Ειλείθυια, τη θεά των τοκετών. Έπειτα από εννιά βασανιστικά μερόνυχτα παρεμβαίνουν οι άλλες θεές και στέλνουν στον Όλυμπο την Ίριδα, η οποία, με την υπόσχεση ενός περιδέραιου μήκους εννέα πήχεων από χρυσό και ήλεκτρο, δωροδοκεί την Ειλείθυια και την πείθει να πάει στη Δήλο.Μόλις έφθασε στο νησί η Ειλείθυια, για η εξαντλημένη Λητώ «με τα δυο της χέρια αγκάλιασε τον κορμό μιας φοινικιάς, γονάτισε στο μαλακό λιβάδι» και γέννησε πρώτα την Άρτεμη και μετά τον Απόλλωνα. Μόλις γεννήθηκε ο ξανθός θεός «γέλασε η γη, η Δήλος πλημμύρισε χρυσό φως κι έγινε ένα ολάνθιστο λιβάδι, κύκνοι άρχισαν να τραγουδούν κι αλάλαξαν θαμπωμένες οι θεές». Η Θέμις, η Διώνη, η Ρέα, η Αμφιτρίτη κι άλλες θεές σπαργάνωσαν το θεϊκό βρέφος και το τάισαν με νέκταρ και αμβροσία, ενώ ο ίδιος ο Δίας παρακολουθούσε από την κορυφή του Κύνθου τη γέννηση των παιδιών του. Αυτή η μεγάλη συγκέντρωση υπερκόσμιων δυνάμεων, που συνεργάζονται αρμονικά και συμπράττουν για να γεννηθεί το φως, φόρτισε για πάντα τη Δήλο με θετική ενέργεια.

Πηγή: ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
http://www2.egeonet.gr/


  
 
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ
ΜΟΥΣΕΙΑ
ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ