Καστελλόριζο Πολιτισμός

Arabic  Chinese  Japanese  Russian   Swedish  Italian  Spanish  German  French  English  Greek
jquery slider plugin
Πλοία στο Καστελλόριζο πραγματικού χρόνου
Αεροδρόμιο Καστελλόριζου
Αστυνομία Καστελλόριζου
Τουριστικές Πληροφορίες για το Καστελλόριζο
Εξυπηρέτηση Πολιτών στο Καστελλόριζο
Ραδιοφωνικοί Σταθμοί Καστελλόριζου
Πληροφορίες για Ασφαλείς Διακοπές
Νομισματικές Σχέσεις
Τηλέφωνα Πρώτης Ανάγκης
Η Ιστορία και ο Πολιτισμός του Καστελλόριζου
ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

    Το επίσημο όνομα του, Μεγίστη, το πήρε, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, λόγω του ότι είναι το μεγαλύτερο από ένα σύμπλεγμα δεκατεσσάρων μικρών νησιών με πιο γνωστή τη Ρω. Το όνομα Καστελόριζο είναι δυτικής προέλευσης και σημαίνει κόκκινο φρούριο.

    Από τα αρχαιολογικά ευρήματα συμπεραίνουμε ότι το νησί κατοικείται από τους Νεολιθικούς χρόνους ενώ κατά τη διάρκεια της Μυκηναϊκής και Μινωικής εποχής αποτελούσε εμπορικό σταθμό της Κρήτης «εμπορείον», λόγω της στρατηγικής του θέσης και είχε επίσης εμπορικές επαφές με την Κύπρο.

    Αποικίστηκε από τα φύλα των Δωριέων, οι οποίοι έκτισαν και την ακρόπολη στο Παλαιόκαστρο, στη δυτική πλευρά του λιμανιού, τμήματα της οποίας σώζονται ως τις μέρες μας. Αυτοί έδωσαν στο νησί και το πομπώδες όνομα Μεγίστη

    Ένας μεταγενέστερος μύθος αποδίδει το όνομα του νησιού στον πρώτο οικιστή που λεγόταν Μεγιστέας, αλλά το πιθανότερο είναι το όνομα να οφείλεται στο ότι ξεχωρίζει σε μέγεθος από τις γύρω βραχονησίδες.

    Καταλήφθηκε κατόπιν από τους Πέρσες και από τον 4ο π. Χ. μέχρι και τους Ρωμαϊκούς χρόνους απετέλεσε τμήμα του ροδιακού κράτους. Για τους Ρόδιους η Μεγίστη έπαιξε το ρόλο σπουδαίου διαμετακομιστικού κέντρου, ενώ μεταξύ του 333-304 απόλαυσε ένα διάστημα αυτονομίας, οπότε και έκοψε δικό της νόμισμα. Την εποχή της Ροδιακής κυριαρχίας οικοδομήθηκε και το φρούριο του νησιού από τον έπαρχο Ρόδου Σωσικλή Νικαγόρα.

    Για τους Βυζαντινούς χρόνους οι πληροφορίες είναι πενιχρές. Φαίνεται ότι ανήκε στην επαρχία των νησιών provincia insularum. Στα Μεσοβυζαντινά χρόνια ο οικισμός πιθανολογείται ότι ήταν στο Παλαιόκαστρο, μακριά από τη θάλασσα λόγω των πειρατικών επιδρομών.

    Ναυτική ακμή παρουσιάζει το νησί κατά τα μεσαιωνικά χρόνια. Το 1306 το νησί περνάει στη κατοχή του τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ. Τότε κτίστηκε και το κάστρο, το Castel Rosso, από το οποίο το νησί πήρε το όνομα Καστελόριζο.

    Το 1440 κατέκτησαν το νησί οι Μαμελούκοι της Αιγύπτου, ερημώνοντας τον οικισμό και αιχμαλωτίζοντας τους κατοίκους του, αλλά οι Ιππότες σύντομα το ανακατέλαβαν και ανοικοδόμησαν το κάστρο. Στους επόμενους αιώνες το νησί, λόγω της σημαντικής γεωγραφικής θέσης του, έγινε θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων, κι άλλαξε συχνά κυριάρχους.

    Το 1522 περιέρχεται στους Τούρκους, όμως του παραχωρούνται προνόμια κι έτσι παρουσιάζει πνευματική και οικονομική ακμή, ενώ η διοίκηση ασκούνταν από την τοπική δημογεροντία.

    Στη διάρκεια της επανάστασης του 1821 τα γυναικόπαιδα φυγαδεύτηκαν στην Κάσο, την Κάρπαθο και την Αμοργό, για να αποφύγουν αντίποινα των Τούρκων.

    Το 1913 καταλύεται από τους κατοίκους η οθωμανική εξουσία. Το 1915 καταλαμβάνεται από τους Γάλλους και στη συνέχεια αυτοί το παραχωρούν έναντι αμοιβής στους Ιταλούς οι οποίοι το ονομάζουν Castelrosso.

    Κατά τη διάρκεια τoυ Β΄ παγκοσμίου πολέμου ήταν σημαντική στρατιωτική βάση, ενώ το 1943 το νησί βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς και υπέστη μεγάλες καταστροφές. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μεγάλο μέρος των κατοίκων του να εγκαταλείψει το Καστελλόριζο και να μεταναστεύσει σε άλλους τόπους, ιδίως στην Αυστραλία. Αξιοσημείωτο είναι ότι ενώ σήμερα οι κάτοικοι του Καστελόριζου είναι μερικές εκατοντάδες, η ανθηρή ελληνική κοινότητα στο Πέρθ της Αυστραλίας αριθμεί περίπου 10.000 Καστελοριζιούς.

    Το 1948 ενσωματώνεται στο Ελληνικό κράτος.

Συντάκτης: Φωτεινή Αναστασοπούλου

Το νησί «ανακαλύφθηκε» τουριστικά και ολοένα και περισσότεροι φίλοι των ταξιδιών αγκυροβολούν στο όμορφο αυτό Αιγαιοπελαγίτικο λιμάνι. Αφορμή στάθηκε η βραβευμένη με Όσκαρ ταινία Mediterraneo, σκηνές της οποίας γυρίστηκαν στο νησί. Έτσι, το Καστελλόριζο απέκτησε μεγάλη φήμη. Μάλιστα είναι ιδιαίτερα δημοφιλής προορισμός στους Ιταλούς.
Το Καστελλόριζο προσφέρετε για ήσυχες διακοπές και ανταμείβει κάθε επισκέπτη του με τις μοναδικές ομορφιές του, τις εκπληκτικές παραλίες του και την μοναδική φιλοξενία των κατοίκων του, που σε κάνουν να νοιώσεις σαν στο σπίτι σου.
Το Καστελλόριζο είναι ένα αναπτυσσόμενο τουριστικό θέρετρο. Οι μέχρι τώρα υποδομές του καλύπτουν τις ανάγκες των επισκεπτών του. Λειτουργούν ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Απέκτησε παγκόσμια προβολή το 1991, όταν γυρίστηκε εκεί η βραβευμένη με Oscar ταινία «Mediterraneo».
Στο λιμάνι του Καστελλόριζου έλαβε συμβολικά χώρα η σύνοδος των Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε, επί ελληνικής προεδρίας, την άνοιξη του 2003.
Το νησί συνοδεύεται από μια μεγάλη ναυτική παράδοση, με έντονα τα σημάδια της ναυτικής και εμπορικής ανάπτυξης που κάποτε γνώρισε.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ
Ο μόνος οικισμός και πρωτεύουσα είναι το Καστελλόριζο με παραδοσιακά αρχοντόσπιτα νεοκλασικού τύπου διώροφα ή τριώροφα, λευκά ή χρωματιστά, που απλώνονται, κατά μήκος της ακτογραμμής, μπροστά από τον κόκκινο βράχο.

Αξιόλογα δημόσια κτήρια και μνημεία:
Το Δημαρχείο (περιοχή Κάβος) και η Νέα Αγορά είναι δυο αρχιτεκτονικά κοσμήματα με καμάρες, έργα ιταλοκρατίας, το τζαμί (18ος αι.), η «Σαντραπεία Αστική Σχολή» (1903 – δίπλα στο Ναό Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης), το σπουδαιότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα του νησιού, το Εντευκτήριο (περιοχή Αγίου Γεωργίου του Πηγαδιού), όπου στεγαζόταν το νηπιαγωγείο στις αρχές του 20ου αιώνα. Η προτομή της Κυράς της Ρω (πλατεία Χωραφιών) που κατόρθωσε να κατοικήσει και να κρατήσει ελληνικό το ομώνυμο νησί, η προτομή του ήρωα Νικολάου Σάββα (Κάβος) το μνημείο των αγνώστων στρατιωτών (Λιμάνι).

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν το παραδοσιακό «Σπίτι της Μπουρέκας» κοντά στο Ναό της Αγίας Μαρίνας, το «Κονάκι» στο Φρύ, το σπίτι Παπαδάκη, Πελαγίας και Φονάρη στο Αρβανιτοχώρι. Υπάρχουν επίσης αρκετοί παλιοί ανεμόμυλοι.

ΛΑΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας:
Τριήμερο γλέντι μετά την Ανάσταση με ζωντανή μουσική, χορούς και τραγούδια. Την Κυριακή του Πάσχα γίνεται ανάγνωση των Ευαγγελίων σε διάφορες γλώσσες, χορός από γυναίκες με βιολιά στο προαύλιο της Εκκλησίας των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης με τοπικά τραγούδια του Πάσχα και προσφορά γλυκών και σουμάδας.

Άλλα σημαντικά πανηγύρια και δρώμενα:
Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης (21/5), την ήμερα της Κοίμησης της Θεοτόκου (15/8) τελείται πανηγυρική θεία Λειτουργία και λιτάνευση της εικόνας, της Αγίας Παρασκευής (26/7) και την Παραμονή της Κοίμησης (14/8) τα παιδιά ανάβουν φωτιές και πηδούν πάνω από αυτές.

Την παραμονή της γιορτής του Προφήτη Ηλία (19/7), οι κάτοικοι πέφτουν με τα ρούχα στη θάλασσα, ενώ την Καθαρά Δευτέρα και την Πρωτομαγιά υπάρχει διασκέδαση με φαγητό και ποτό στα βουνά, ενώ των Αγίων Θεοφανίων (6/1) οι νέοι πέφτουν στη θάλασσα για να πιάσουν τον Σταυρό που ρίχνει ο παπάς.

Πηγή: Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου
notioaigaio.gr

  
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ
ΜΟΥΣΕΙΑ
ΚΑΣΤΡΑ
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ